Kritik endüstriyel otomasyon mimarilerinde sistem tasarımı yaparken en sık düşülen yanılgılardan biri, yüksek işlem gücü ile deterministik davranışı birbirine karıştırmaktır. Genel amaçlı işletim sistemlerine sahip modern bilgisayarlar saniyede milyarlarca komut işleyebilse de, zamanlama söz konusu olduğunda ‘elimden gelenin en iyisi’ mantığıyla çalışır ve kesintiler nedeniyle kontrol döngüsünde milisaniyelik sapmalara yol açabilir. Klasik PLC mimarileri ise katı tarama döngüsü disipliniyle öngörülebilirlik sunar. Bu analiz, hız ile determinizm arasındaki mimari farkı, PLC döngü yapısını ve RTOS katmanının bilgisayar işlem gücünü kontrol disipliniyle nasıl birleştirdiğini incelemektedir.